Kiedy jest pora deszczowa w Tajlandii?

W przeważającej części Tajlandii pora deszczowa trwa od czerwca do października, a najintensywniejszych opadów można spodziewać się we wrześniu i październiku. Nie oznacza to codziennych całodniowych ulew – często są to krótkie, gwałtowne burze, po których wraca słońce. Taki okres bywa też tańszy i mniej zatłoczony, pod warunkiem że wybierzesz region o korzystniejszym rytmie opadów.

Kiedy trwa deszczowa pora w Tajlandii?

Tajlandia ma trzy główne pory roku: suchą i chłodną od listopada do lutego, gorącą od marca do maja oraz gorącą i wilgotną, czyli deszczową, od czerwca do października. W tym czasie nad kraj dociera wilgotny monsun południowo-zachodni znad Oceanu Indyjskiego. Nie ma natomiast osobnej pory monsunowej – monsuny to sezonowe wiatry, a nie synonim deszczu. Na południu panuje klimat równikowy, a na północy zwrotnikowy z wyraźnym wpływem kontynentu.

Temperatury przez cały rok utrzymują się w dzień powyżej 25°C, a na terenach nadmorskich zwykle powyżej 30°C. W górach na północy noce potrafią spaść w okolice zera, natomiast dni bywają upalne i przekraczają 40°C. Deszcz w tropikach różni się od polskiego – ulewy są intensywne, ale krótkie, często trwają 20–30 minut, po czym niebo się przejaśnia. Wilgotność powietrza bywa bardzo wysoka, a temperatura wody morskiej w środkowej części kraju oscyluje wokół 28°C.

W większości regionów deszczowy okres trwa od czerwca do października, ale wschodnie wybrzeże Zatoki Tajlandzkiej ma przesunięty rytm – tam najintensywniejsze opady przypadają na listopad i grudzień.

Jak opady wyglądają w poszczególnych regionach?

Tajlandia o powierzchni 513 120 km² rozciąga się południkowo na 1650 km, a największa odległość między miejscowościami to prawie 2500 km. Linia brzegowa liczy 2600 km. Dlatego jednocześnie jeden region może być zalewany, a inny cieszyć się spokojną, słoneczną pogodą. Poniższe zestawienie pokazuje główne różnice:

Poza głównymi wyspami warto pamiętać o spokojniejszych miejscach, takich jak Hua Hin czy Chumphon. Pierwsze sprawdza się jako baza wypadowa z Bangkoku, drugie bywa punktem przesiadkowym na wyspy Zatoki Tajlandzkiej.

Wybrzeże Andamańskie

Phuket, Krabi, Khao Lak i wyspy Phi Phi są pod silnym wpływem monsunu południowo-zachodniego od czerwca do października. Morze bywa wtedy wzburzone, a rejsy na mniejsze wyspy potrafią zostać odwołane. Mimo to gwałtowne burze często trwają dwadzieścia minut, a pół godziny później wraca błękitne niebo. Na Phuket w szczycie sezonu notuje się o świcie około 26°C, a po południu 34°C, przy czym najwyższa zapamiętana temperatura nie przekraczała 36°C.

Wyspy Zatoki Tajlandzkiej

Koh Samui, Koh Phangan i Koh Tao mają inny rytm opadów niż wybrzeże Andamańskie. Tam deszczowy okres trwa zwykle od maja do stycznia, a apogeum przypada na listopad i grudzień. Dzięki temu europejskie lato, zwłaszcza miesiące od maja do sierpnia, jest dobrym momentem na plażowanie i nurkowanie. Koh Tao słynie z kursów nurkowych, a spokojniejsza atmosfera sprzyja wypoczynkowi.

Bangkok i Tajlandia Środkowa

W Bangkoku nie ma tak wyraźnej pory deszczowej jak na wyspach. Intensywne opady mogą pojawiać się od kwietnia do grudnia, lecz są zwykle krótkie. Tajlandia Środkowa należy do najcieplejszych regionów ze średnią roczną temperaturą około 34°C. W stolicy średnia roczna temperatura wynosi 28,4°C, w kwietniu słupki sięgają 35°C, a w grudniu około 27°C. Roczna suma opadów w Bangkoku to 1500 mm, natomiast na oddalonej od wybrzeża Nizinie Manamu spada około 1300 mm. Po deszczu powietrze robi się rześkie, a zwiedzanie świątyń i targów staje się przyjemniejsze.

Północna Tajlandia

W Chiang Mai i Chiang Rai opady trwają najczęściej od maja do listopada. W górach potrafią utrudniać trekking, dlatego najlepszy czas na zwiedzanie przypada od listopada do lutego, choć poranki bywają wtedy bardzo chłodne. W sierpniu notuje się nawet 22 dni deszczowe. W marcu i kwietniu temperatura na północy może przekraczać 40°C, a dodatkowo region mierzy się z sezonem wypalania pól od końca lutego do końca kwietnia.

Dlaczego deszczowe miesiące bywają nazywane zielonym sezonem?

Zielony sezon to określenie, które dobrze oddaje charakter tego okresu. Regularne opady sprawiają, że dżungla jest intensywnie zielona, wodospady pełniejsze, a pola ryżowe nabierają nasyconych kolorów. To atut dla osób lubiących fotografię przyrodniczą i trekking po parkach narodowych. Park Narodowy Khao Sok o powierzchni 739 km² w prowincji Surat Thani uchodzi za jeden z najbardziej wilgotnych obszarów, ale właśnie wtedy wygląda najefektowniej.

Deszczowy okres to również mniejszy ruch turystyczny. Popularne świątynie, punkty widokowe i plaże bywają spokojniejsze niż w szczycie sezonu, a ceny pakietów turystycznych potrafią być niższe o 20–50%. W wielu miejscach hotele, loty i atrakcje bywają tańsze nawet o 30%. Bilet lotniczy z Krakowa do Bangkoku w dwie strony poza sezonem można czasem znaleźć za około 1400 zł, podczas gdy zimą trzeba liczyć się z kwotą bliższą 1800 zł. Lokalni organizatorzy wycieczek chętniej schodzą z ceny, a noclegi łatwiej zarezerwować z dnia na dzień.

W wilgotnych miesiącach dzieje się też sporo na poziomie kultury. W maju na północy i północnym wschodzie odbywają się Rocket Festivals, a w kalendarzu pojawiają się ważne święta buddyjskie, takie jak Visakha Bucha Day czy Asahna Bucha Day. W porze deszczowej rozpoczyna się Phansa, czas odosobnienia mnichów, a w Ubon Ratchathani organizowany jest słynny festiwal rzeźbionych świec. To okazja, by zobaczyć lokalne tradycje bez tłumów typowych dla ferii zimowych.

Jak przygotować się do podróży w deszczowym okresie?

Podstawą jest elastyczność i odpowiednie wyposażenie. Mokre miesiące nie wymagają rezygnacji z wakacji, ale warto mieć plan zapasowy. Smartfonowe prognozy często pokazują długie okresy deszczu, co bywa mylące, dlatego lepiej obserwować niebo i korzystać z radarów opadów.

Co spakować?

W tropikalnym deszczu sprawdza się kilka rzeczy:

• lekka peleryna przeciwdeszczowa lub duży parasol,
• szybkoschnące ubrania z bawełny lub lnu,
• wodoodporny pokrowiec na plecak,
• worek dry bag na telefon i dokumenty,
• sandały z antypoślizgową podeszwą,
• środek na komary i krem z filtrem.

Jak planować dni?

Dobrze sprawdza się schemat: zwiedzanie rano, przerwa w hotelu lub kawiarni w czasie największego upału i ewentualnego deszczu, a po południu dalsze atrakcje. Ulewy rzadko trwają cały dzień, więc zamiast odwoływać plany, lepiej przeczekać je przy tajskiej herbacie. W deszczowe dni świetnie sprawdzają się masaż tajski, kurs gotowania, muzea i duże targi. Aplikacje z radarem opadów, mapy offline i lokalne aplikacje transportowe są wtedy bardzo pomocne.

Transport i bezpieczeństwo

Ulewy mogą powodować lokalne podtopienia, a drogi bywają czasowo nieprzejezdne. Loty krajowe zwykle odbywają się normalnie, ale przy silnych burzach mogą się opóźnić. Promy przy sztormie bywają odwoływane, dlatego powrót z wyspy na ląd lepiej zaplanować dzień przed wylotem do Polski. Ubezpieczenie turystyczne powinno obejmować koszty leczenia, transport medyczny i skutki opóźnień, a także aktywności takie jak nurkowanie czy jazda na skuterze. Po deszczu nawierzchnia jest śliska, dlatego na skuterze trzeba zachować szczególną ostrożność.

Czy deszczowy okres nadaje się na zwiedzanie?

Dla osób, które nie potrzebują perfekcyjnej pogody plażowej, deszczowe miesiące bywają zaskakująco dobrym wyborem. Historyczne parki w Ayutthayi i Sukhothai można zwiedzać bez grup, a ruiny otoczone soczystą zielenią wyglądają wyjątkowo. Kanchanaburi, związane z historią II wojny światowej, również jest łatwo dostępne z Bangkoku i atrakcyjne podczas przelotnych opadów.

W górach i na szlakach trzeba natomiast wybierać sprawdzone trasy oraz lokalnych przewodników. Po ulewie ścieżki bywają śliskie, a w parkach narodowych lepiej unikać trekkingu w trakcie burzy. Mimo tych ograniczeń zielony sezon pokazuje Tajlandię z bardziej lokalnej, spokojniejszej strony. To czas dla osób, które chcą zobaczyć bujną przyrodę i poznać codzienne życie bez pośpiechu.